Zeven weeen en een perswee

Bij haar oudste zoon was de totale duur van de bevalling twee-en-een-half uur. Erg vlot voor een eerste. Bij zoon nummer twee deed ze het in een uurtje minder, anderhalf uur van het begin van de weeën tot kind in je armen. Op het spreekuur hadden we er al eens over gegrapt: 'Deze keer weer een uurtje minder?' Dat ze al wat harde buiken had gehad deze week dat wist ik. Dat ze al iets ontsluiting had, tja, dat hoort een beetje bij de derde zwangerschap. Toen ik zaterdagavond de vliezen brak om klokslag acht uur zette de echte ontsluitingsweeën meteen goed door. En hoe! Bij de zesde wee voelde ze het drukken. Bij de zevende wee ging net mijn diensttelefoon, wat een onhandige timing, even zuchten hoor....Dat ging nog maar net. Geen andere dame in barensnood, maar een prille zwangere met griep. Volgende wee, persen maar...Met een flinke pers werd een dochter geboren. Een blik op de klok: Half NEGEN! Dus echt binnen een half uur. Ik ben benieuwd hoe dat gaat bij nummertje vier...